ODMIANY Pomimo, że znane są różne odmiany szachów, gra zawsze polega na mnie więcej tym samym: partia rozgrywana jest pomiędzy dwoma przeciwnikami, którzy wykonują określone posunięcia na kwadratowej planszy, zwanej szachownicą. Odmiana standardowa oparta jest na zasadach, które zostały zatwierdzone przez Międzynarodową Federację Szachową w roku 1984, a następnie były trzy razy nowelizowane. Do gry potrzebne są dwa komplety figur w dwóch kolorach. Na komplet dla jednego gracza składa się: osiem pionów, dwie wieże, dwa skoczki, dwa laufry, jeden hetman i król - najważniejsza figura w grze. Szachy chińskie, pochodzące najprawdopodobniej z dynastii Tang (618-907 n.e.) były nazywane wtedy xiang-qi lub siang-k'i. Szacownica ma tu przedstawiać dwa chińskie królestwa (Han i Czu) oddzielone od siebie rzeką Huang-ho. W tej odmianie szachów pionki stoją na przecięciach linii, a nie na polach tak jak w wersji standardowej. Szachy japońskie, podobno również mające swój początek w Indiach, skad poprzez Chiny dotarły wreszcie do Japonii i tu dalej przekształcały się do formy dzisiejszej, znacznie różnią się od szachów chińskich. Figury są tu płaskie, o klinowatym kształcie. W tej odmianie szachów, zwanej shogi, figury przciwnika nie są zbijane, a jedynie brane do niewoli i używane jako własne. Szachy walczących zwierząt, wywodzące się z Chin lub Persji. Figury przedstawiają zwierzęta (słonia, lwa, tygrysa, lamparta, psa, wilka, kota i mysz), pośród których silniejsze biją słabsze. Szachy chłopskie, zwane gala popularne były w XIX wieku. Zalicza się tę grę do rodziny szachów, a jej osobliwością jest to, że plansza składa się ze 100 pól. Niespotykaną nigdzie indziej zasadą jest to, że po wejściu w pewien określony obszar figura zmienia sposób poruszania się na planszy. |