HISTORIA Za pierwotną formę szachów uważa się caturangę, grę pochodzącą z Indii. Udowodniono, że istniała już w V wieku n.e. W grze tej rzucano kośćmi, a udział w niej brały zawsze cztery osoby. Każdy grał przeciwko każdemu. Caturanga rozgrywana jest do dziś w południowych Indiach i na Sri Lance na szachownicy składającej się z 81 pól (kwadrat o bokach 9 pól). Do rzutów używa się dwóch kości. Z Indii gra ta przywędrowała do Persji i Arabii, skąd natomiast została przywieziona do Syrii, Egiptu i Bizancjum. Następnie dotarła do Grecji i południowych Włoch, a następnie, poprzez Gibraltar, do Hiszpanii. Od IX wieku rozprzestrzeniała się ciągle, nie pozostając długo w niezmienionej formie. Istnieją szachownice nie tylko kwadratowe, lecz również prostokątne i okrągłe. Dopiero od XVI wieku gra zyskuje swój ostateczny kształt i coraz bardziej udoskonalane są reguły. Od tegoż momentu szach, w przeciwieństwie do wielu innych gier, zdobywają bardzo mocną pozycję nie tylko w życiu kulturalnym, lecz też w sporcie. Zostają uznane za "godny i poważny" sposób spędzania wolnego czasu. W roku 1924 założono nawet Międzynarodową Federację Szachową (z francuskiego: Federation Internationale des Echecs). Od tego czasu istnieją międzynarodowe, odpowiednio uporządkowane zasady gry w szachy, według których są obecnie rozgrywane wszystkie liczne turnieje na całym świecie. |